Synonym: ontzenuwen
| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ʋeːrˈlɛɣə(n)/ |
| Hyphenation | weer·leg·gen |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) weerleg | (ik) weerlegde |
| (jij) weerlegt | (jij) weerlegde |
| (hij) weerlegt | (hij) weerlegde |
| (wij) weerleggen | (wij) weerlegden |
| (jullie) weerleggen | (jullie) weerlegden |
| (gij) weerlegt | (gij) weerlegdet |
| (zij) weerleggen | (zij) weerlegden |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) weerlegge | (dat ik) weerlegde |
| (dat jij) weerlegge | (dat jij) weerlegde |
| (dat hij) weerlegge | (dat hij) weerlegde |
| (dat wij) weerleggen | (dat wij) weerlegden |
| (dat jullie) weerleggen | (dat jullie) weerlegden |
| (dat gij) weerlegget | (dat gij) weerlegdet |
| (dat zij) weerleggen | (dat zij) weerlegden |
| Imperative mood | |
| Singular/Plural | Plural |
| weerleg | weerlegt |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| weerleggend, weerleggende | (hebben) weerlegd |
| Czech | vyvrátit |
|---|---|
| English | refute; rebut |
| Esperanto | refuti |
| Faeroese | mótprógva |
| French | rejeter; réfuter |
| German | refutieren; widerlegen; wiederlegen; hinterlegen |
| Portuguese | refutar |
| Saterland Frisian | wierlääse |
| Spanish | refutar |