Synonyms: ontwijden, profaneren, schenden, verontheiligen
| Part of speech | verb |
|---|
| Pronunciation | /ɔntˈɦɛɪ̯ləɣə(n)/ |
|---|
| Hyphenation | ont·hei·li·gen |
|---|
Conjugation
| Indicative mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (ik) ontheilig | (ik) ontheiligde |
| (jij) ontheiligt | (jij) ontheiligde |
| (hij) ontheiligt | (hij) ontheiligde |
| (wij) ontheiligen | (wij) ontheiligden |
| (jullie) ontheiligen | (jullie) ontheiligden |
| (gij) ontheiligt | (gij) ontheiligdet |
| (zij) ontheiligen | (zij) ontheiligden |
| Subjunctive mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (dat ik) ontheilige | (dat ik) ontheiligde |
| (dat jij) ontheilige | (dat jij) ontheiligde |
| (dat hij) ontheilige | (dat hij) ontheiligde |
| (dat wij) ontheiligen | (dat wij) ontheiligden |
| (dat jullie) ontheiligen | (dat jullie) ontheiligden |
| (dat gij) ontheiliget | (dat gij) ontheiligdet |
| (dat zij) ontheiligen | (dat zij) ontheiligden |
| Imperative mood |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| ontheilig | ontheiligt |
| Participles |
|---|
| Present participle | Past participle |
|---|
| ontheiligend, ontheiligende | (hebben) ontheiligd |