Synonyms: belemmeren, ertegen zijn, gekant zijn tegen, dwarsliggen, haaks staan op
| Part of speech | verb |
|---|
| Pronunciation | /ʋeːrːstrevə(n)/ |
|---|
| Hyphenation | weer·stre·ven |
|---|
Conjugation
| Indicative mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (ik) weerstreef | (ik) weerstreefde |
| (jij) weerstreeft | (jij) weerstreefde |
| (hij) weerstreeft | (hij) weerstreefde |
| (wij) weerstreven | (wij) weerstreefden |
| (jullie) weerstreven | (jullie) weerstreefden |
| (gij) weerstreeft | (gij) weerstreefdet |
| (zij) weerstreven | (zij) weerstreefden |
| Subjunctive mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (dat ik) weerstreve | (dat ik) weerstreefde |
| (dat jij) weerstreve | (dat jij) weerstreefde |
| (dat hij) weerstreve | (dat hij) weerstreefde |
| (dat wij) weerstreven | (dat wij) weerstreefden |
| (dat jullie) weerstreven | (dat jullie) weerstreefden |
| (dat gij) weerstrevet | (dat gij) weerstreefdet |
| (dat zij) weerstreven | (dat zij) weerstreefden |
| Imperative mood |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| weerstreef | weerstreeft |
| Participles |
|---|
| Present participle | Past participle |
|---|
| weerstrevend, weerstrevende | (hebben) weerstreefd |