Synonym: vervoegen
| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /kɔɲyˈɣerə(n)/ |
| Hyphenation | con·ju·ge·ren |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) conjugeer | (ik) conjugeerde |
| (jij) conjugeert | (jij) conjugeerde |
| (hij) conjugeert | (hij) conjugeerde |
| (wij) conjugeren | (wij) conjugeerden |
| (jullie) conjugeren | (jullie) conjugeerden |
| (gij) conjugeert | (gij) conjugeerdet |
| (zij) conjugeren | (zij) conjugeerden |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) conjugere | (dat ik) conjugeerde |
| (dat jij) conjugere | (dat jij) conjugeerde |
| (dat hij) conjugere | (dat hij) conjugeerde |
| (dat wij) conjugeren | (dat wij) conjugeerden |
| (dat jullie) conjugeren | (dat jullie) conjugeerden |
| (dat gij) conjugeret | (dat gij) conjugeerdet |
| (dat zij) conjugeren | (dat zij) conjugeerden |
| Imperative mood | |
| Singular/Plural | Plural |
| conjugeer | conjugeert |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| conjugerend, conjugerende | (hebben) geconjugeerd |
| English | conjugate; pair |
|---|---|
| Esperanto | konjugacii; konjugi |
| German | konjugieren; beugen; abwandeln |
| Papiamento | konhugá |
| Spanish | conjugar |