Synonyms: aanvuren, opwekken, zwepen, opzetten, opzwepen
| Part of speech | verb |
|---|
| Pronunciation | /ˈanspoːrə(n)/ |
|---|
| Hyphenation | aan·spo·ren |
|---|
Conjugation
| Indicative mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (ik) spoor aan | (ik) spoorde aan |
| (jij) spoort aan | (jij) spoorde aan |
| (hij) spoort aan | (hij) spoorde aan |
| (wij) sporen aan | (wij) spoorden aan |
| (jullie) sporen aan | (jullie) spoorden aan |
| (gij) spoort aan | (gij) spoordet aan |
| (zij) sporen aan | (zij) spoorden aan |
| Subjunctive mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (dat ik) aanspore | (dat ik) aanspoorde |
| (dat jij) aanspore | (dat jij) aanspoorde |
| (dat hij) aanspore | (dat hij) aanspoorde |
| (dat wij) aansporen | (dat wij) aanspoorden |
| (dat jullie) aansporen | (dat jullie) aanspoorden |
| (dat gij) aansporet | (dat gij) aanspoordet |
| (dat zij) aansporen | (dat zij) aanspoorden |
| Imperative mood |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| spoor aan | spoort aan |
| Participles |
|---|
| Present participle | Past participle |
|---|
| aansporend, aansporende | (hebben) aangespoord |
„Vertel me alles”, spoorde hij haar aan.
Um‐Foad repte zich weg om de arbeiders aan te sporen.