Synonym: beschaamd maken
| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /bəˈsxamə(n)/ |
| Hyphenation | be·scha·men |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) beschaam | (ik) beschaamde |
| (jij) beschaamt | (jij) beschaamde |
| (hij) beschaamt | (hij) beschaamde |
| (wij) beschamen | (wij) beschaamden |
| (jullie) beschamen | (jullie) beschaamden |
| (gij) beschaamt | (gij) beschaamdet |
| (zij) beschamen | (zij) beschaamden |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) beschame | (dat ik) beschaamde |
| (dat jij) beschame | (dat jij) beschaamde |
| (dat hij) beschame | (dat hij) beschaamde |
| (dat wij) beschamen | (dat wij) beschaamden |
| (dat jullie) beschamen | (dat jullie) beschaamden |
| (dat gij) beschamet | (dat gij) beschaamdet |
| (dat zij) beschamen | (dat zij) beschaamden |
| Imperative mood | |
| Singular/Plural | Plural |
| beschaam | beschaamt |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| beschamend, beschamende | (hebben) beschaamd |
| English | put to shame; abash; shame |
|---|---|
| Esperanto | hontigi |
| German | beschämen; blamieren |
| Greek | ξεφτελίζω; ντροπιάζω |
| Portuguese | causar vergonha; envergonhar |
| Saterland Frisian | beschoomje; blämierje; beskoomje |