Synonym: beschaamd staan
| Part of speech | reflexive verb |
|---|---|
| Pronunciation | /zɪxˈsxamə(n)/ |
| Hyphenation | zich scha·men |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) schaam mij | (ik) schaamde mij |
| (jij) schaamt je | (jij) schaamde je |
| (hij) schaamt zich | (hij) schaamde zich |
| (wij) schamen ons | (wij) schaamden ons |
| (jullie) schamen ons | (jullie) schaamden ons |
| (gij) schaamt u | (gij) schaamdet u |
| (zij) schamen zich | (zij) schaamden zich |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) mij schame | (dat ik) mij schaamde |
| (dat jij) je schame | (dat jij) je schaamde |
| (dat hij) zich schame | (dat hij) zich schaamde |
| (dat wij) ons schamen | (dat wij) ons schaamden |
| (dat jullie) ons schamen | (dat jullie) ons schaamden |
| (dat gij) u schamet | (dat gij) u schaamdet |
| (dat zij) zich schamen | (dat zij) zich schaamden |
| Imperative mood | |
| Singular/Plural | Plural |
| schaam je | schaamt je |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| zich schamend, zich schamende | (hebben) zich geschaamd |