| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ˈmoɣə(n)/ |
| Hyphenation | mo·gen |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) mag | (ik) mocht |
| (jij) mag | (jij) mocht |
| (hij) mag | (hij) mocht |
| (wij) mogen | (wij) mochten |
| (jullie) mogen | (jullie) mochten |
| (gij) moogt | (gij) mocht |
| (zij) mogen | (zij) mochten |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) moge | (dat ik) mochte |
| (dat jij) moge | (dat jij) mochte |
| (dat hij) moge | (dat hij) mochte |
| (dat wij) mogen | (dat wij) mochten |
| (dat jullie) mogen | (dat jullie) mochten |
| (dat gij) moget | (dat gij) mochtet |
| (dat zij) mogen | (dat zij) mochten |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| mogend, mogende | (hebben) gemogen, gemoogd |
| English | be allowed to; may |
|---|---|
| Esperanto | havi permeson |
| German | dürfen |
| Saterland Frisian | duure; duure |
| West Frisian | mogen |