| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ɔntˈfɑlə(n)/ |
| Hyphenation | ont·val·len |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (hij) ontvalt | (hij) ontviel |
| (zij) ontvallen | (zij) ontvielen |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat hij) ontvalle | (dat hij) ontviele |
| (dat zij) ontvallen | (dat zij) ontvielen |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| ontvallend, ontvallende | (zijn) ontvallen |
| Esperanto | esti forprenata |
|---|