Synonyms: ontkomen, ontsnappen, ervandoor gaan, wegkomen, ontglippen
Conjugation
| Indicative mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (ik) ontga | (ik) ontging |
| (jij) ontgaat | (jij) ontging |
| (hij) ontgaat | (hij) ontging |
| (wij) ontgaan | (wij) ontgingen |
| (jullie) ontgaan | (jullie) ontgingen |
| (gij) ontgaat | (gij) ontgingt |
| (zij) ontgaan | (zij) ontgingen |
| Subjunctive mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (dat ik) ontga | (dat ik) ontginge |
| (dat jij) ontga | (dat jij) ontginge |
| (dat hij) ontga | (dat hij) ontginge |
| (dat wij) ontgaan | (dat wij) ontgingen |
| (dat jullie) ontgaan | (dat jullie) ontgingen |
| (dat gij) ontgaat | (dat gij) ontginget |
| (dat zij) ontgaan | (dat zij) ontgingen |
| Imperative mood |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| ontga | ontgaat |
| Participles |
|---|
| Present participle | Past participle |
|---|
| ontgaand, ontgaande | (zijn) ontgaan |
Maar als heer merkt men dingen op die eenvoudige lieden ontgaan.
Wat je bedoelt, ontgaat mij.
De betekenis van deze woorden ontging hem.
Misschien is dat u ontgaan.
Dit was de aandacht van Laidig niet ontgaan, maar zij was niet in staat zich van Navarth te bevrijden.
Niets ontging aan zijn scherpe blik.