Synonym: loslaten
| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ɔntˈketənə(n)/ |
| Hyphenation | ont·ke·te·nen |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) ontketen | (ik) ontketende |
| (jij) ontketent | (jij) ontketende |
| (hij) ontketent | (hij) ontketende |
| (wij) ontketenen | (wij) ontketenden |
| (jullie) ontketenen | (jullie) ontketenden |
| (gij) ontketent | (gij) ontketendet |
| (zij) ontketenen | (zij) ontketenden |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) ontketene | (dat ik) ontketende |
| (dat jij) ontketene | (dat jij) ontketende |
| (dat hij) ontketene | (dat hij) ontketende |
| (dat wij) ontketenen | (dat wij) ontketenden |
| (dat jullie) ontketenen | (dat jullie) ontketenden |
| (dat gij) ontketenet | (dat gij) ontketendet |
| (dat zij) ontketenen | (dat zij) ontketenden |
| Imperative mood | |
| Singular/Plural | Plural |
| ontketen | ontketent |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| ontketenend, ontketenende | (hebben) ontketend |
| Esperanto | elĉeni |
|---|---|
| French | déchaîner |