Information about the word 'uitscheiden' [dut] (epo: ekskrecii)

Synonym: afscheiden

Part of speech	verb

Conjugation

Indicative mood
Present tense	Past tense
(ik) scheid uit	(ik) scheidde uit
(jij) scheidt uit	(jij) scheidde uit
(hij) scheidt uit	(hij) scheidde uit
(wij) scheiden uit	(wij) scheidden uit
(jullie) scheiden uit	(jullie) scheidden uit
(gij) scheidt uit	(gij) scheiddet uit
(zij) scheiden uit	(zij) scheidden uit
Subjunctive mood
Present tense	Past tense
(dat ik) uitscheide	(dat ik) uitscheidde
(dat jij) uitscheide	(dat jij) uitscheidde
(dat hij) uitscheide	(dat hij) uitscheidde
(dat wij) uitscheiden	(dat wij) uitscheidden
(dat jullie) uitscheiden	(dat jullie) uitscheidden
(dat gij) uitscheidet	(dat gij) uitscheiddet
(dat zij) uitscheiden	(dat zij) uitscheidden
Participles
Present participle	Past participle
uitscheidend, uitscheidende	(hebben) uitgescheden