| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ˈdordɛŋkə(n)/ |
| Hyphenation | door·den·ken |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) denk door | (ik) dacht door |
| (jij) denkt door | (jij) dacht door |
| (hij) denkt door | (hij) dacht door |
| (wij) denken door | (wij) dachten door |
| (jullie) denken door | (jullie) dachten door |
| (gij) denkt door | (gij) dacht door |
| (zij) denken door | (zij) dachten door |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) doordenke | (dat ik) doordachte |
| (dat jij) doordenke | (dat jij) doordachte |
| (dat hij) doordenke | (dat hij) doordachte |
| (dat wij) doordenken | (dat wij) doordachten |
| (dat jullie) doordenken | (dat jullie) doordachten |
| (dat gij) doordenket | (dat gij) doordachtet |
| (dat zij) doordenken | (dat zij) doordachten |
| Imperative mood | |
| Singular/Plural | Plural |
| denk door | denkt door |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| doordenkend, doordenkende | (hebben) doorgedacht |