Synonyms: aflaten, ophouden, stoppen, uitscheiden, wijken, uitscheiden met, stoppen met
| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ˈɑvbrekə(n)/ |
| Hyphenation | af·bre·ken |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (hij) breekt af | (hij) brak af |
| (zij) breken af | (zij) braken af |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat hij) afbreke | (dat hij) afbrake |
| (dat zij) afbreken | (dat zij) afbraken |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| afbrekend, afbrekende | (zijn) afgebroken |
| Afrikaans | ophou |
|---|---|
| Catalan | cessar |
| Czech | přestat; přestávat; ustat |
| Danish | ophøre |
| English | stop |
| English (Old English) | ablinnan |
| Esperanto | ĉesi |
| Faeroese | halda uppat |
| Finnish | lakata |
| French | cesser |
| German | aufhören; abbrechen |
| Hungarian | megszűnik |
| Italian | cessare |
| Low German | stoppen |
| Polish | przestać |
| Portuguese | cessar; parar de |
| Romanian | înceta; se opri; stopa |
| Saterland Frisian | apheere |
| Spanish | cesar |
| Sranan | kaba |
| Thai | หยุด |
| West Frisian | ôfbrekke |