Synonyms: aannemen, menen, stellen, vermoeden, veronderstellen, bevroeden, uitgaan van, oordelen, in de veronderstelling verkeren
| Part of speech | verb |
|---|
| Pronunciation | /ɔndərˈstɛlə(n)/ |
|---|
| Hyphenation | on·der·stel·len |
|---|
Conjugation
| Indicative mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (ik) onderstel | (ik) onderstelde |
| (jij) onderstelt | (jij) onderstelde |
| (hij) onderstelt | (hij) onderstelde |
| (wij) onderstellen | (wij) onderstelden |
| (jullie) onderstellen | (jullie) onderstelden |
| (gij) onderstelt | (gij) ondersteldet |
| (zij) onderstellen | (zij) onderstelden |
| Subjunctive mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (dat ik) onderstelle | (dat ik) onderstelde |
| (dat jij) onderstelle | (dat jij) onderstelde |
| (dat hij) onderstelle | (dat hij) onderstelde |
| (dat wij) onderstellen | (dat wij) onderstelden |
| (dat jullie) onderstellen | (dat jullie) onderstelden |
| (dat gij) onderstellet | (dat gij) ondersteldet |
| (dat zij) onderstellen | (dat zij) onderstelden |
| Imperative mood |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| onderstel | onderstelt |
| Participles |
|---|
| Present participle | Past participle |
|---|
| onderstellend, onderstellende | (hebben) ondersteld |