| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ɔnˈdœʏ̯kə(n)/ |
| Hyphenation | ont·dui·ken |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) ontduik | (ik) ontdook |
| (jij) ontduikt | (jij) ontdook |
| (hij) ontduikt | (hij) ontdook |
| (wij) ontduiken | (wij) ontdoken |
| (jullie) ontduiken | (jullie) ontdoken |
| (gij) ontduikt | (gij) ontdookt |
| (zij) ontduiken | (zij) ontdoken |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) ontduike | (dat ik) ontdoke |
| (dat jij) ontduike | (dat jij) ontdoke |
| (dat hij) ontduike | (dat hij) ontdoke |
| (dat wij) ontduiken | (dat wij) ontdoken |
| (dat jullie) ontduiken | (dat jullie) ontdoken |
| (dat gij) ontduiket | (dat gij) ontdoket |
| (dat zij) ontduiken | (dat zij) ontdoken |
| Imperative mood | |
| Singular/Plural | Plural |
| ontduik | ontduikt |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| ontduikend, ontduikende | (hebben) ontdoken |
| Esperanto | fraŭdeviti |
|---|