Synonym: uiteenlopen
| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /divɛrˈɣerə(n)/ |
| Hyphenation | di·ver·ge·ren |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (hij) divergeert | (hij) divergeerde |
| (zij) divergeren | (zij) divergeerden |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat hij) divergere | (dat hij) divergeerde |
| (dat zij) divergeren | (dat zij) divergeerden |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| divergerend, divergerende | (hebben) gedivergeerd |
| English | diverge |
|---|---|
| Esperanto | diverĝi; malkonverĝi |
| German | auseinander gehen; divergieren; auseinander laufen; voreinander abweichen |
| Portuguese | divergir |
| Spanish | divergir |