Synonyms: instorten, uiteenvallen
| Part of speech | verb |
|---|
| Pronunciation | /ɪˈnenstɔrtə(n)/ |
|---|
| Hyphenation | in·een·stor·ten |
|---|
Conjugation
| Indicative mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (ik) stort ineen | (ik) stortte ineen |
| (jij) stort ineen | (jij) stortte ineen |
| (hij) stort ineen | (hij) stortte ineen |
| (wij) storten ineen | (wij) stortten ineen |
| (jullie) storten ineen | (jullie) stortten ineen |
| (gij) stort ineen | (gij) storttet ineen |
| (zij) storten ineen | (zij) stortten ineen |
| Subjunctive mood |
|---|
| Present tense | Past tense |
|---|
| (dat ik) ineenstorte | (dat ik) ineenstortte |
| (dat jij) ineenstorte | (dat jij) ineenstortte |
| (dat hij) ineenstorte | (dat hij) ineenstortte |
| (dat wij) ineenstorten | (dat wij) ineenstortten |
| (dat jullie) ineenstorten | (dat jullie) ineenstortten |
| (dat gij) ineenstortet | (dat gij) ineenstorttet |
| (dat zij) ineenstorten | (dat zij) ineenstortten |
| Participles |
|---|
| Present participle | Past participle |
|---|
| ineenstortend, ineenstortende | (zijn) ineengestort |