| Part of speech | verb |
|---|---|
| Pronunciation | /ˈɑfsxœʏ̯və(n)/ |
| Hyphenation | af·schui·ven |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) schuif af | (ik) schoof af |
| (jij) schuift af | (jij) schoof af |
| (hij) schuift af | (hij) schoof af |
| (wij) schuiven af | (wij) schoven af |
| (jullie) schuiven af | (jullie) schoven af |
| (gij) schuift af | (gij) schooft af |
| (zij) schuiven af | (zij) schoven af |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (dat ik) afschuive | (dat ik) afschove |
| (dat jij) afschuive | (dat jij) afschove |
| (dat hij) afschuive | (dat hij) afschove |
| (dat wij) afschuiven | (dat wij) afschoven |
| (dat jullie) afschuiven | (dat jullie) afschoven |
| (dat gij) afschuivet | (dat gij) afschovet |
| (dat zij) afschuiven | (dat zij) afschoven |
| Imperative mood | |
| Singular/Plural | Plural |
| schuif af | schuift af |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| afschuivend, afschuivende | (hebben) afgeschoven |
| Esperanto | deŝovi |
|---|---|
| Portuguese | afastar empurrando |