| Part of speech | adjective |
|---|---|
| Pronunciation | /vərˈstɑndəx/ |
| Hyphenation | ver·stan·dig |
| Positive | verstandig |
|---|---|
| Comparative | verstandiger |
| Superlative | verstandigst |
| Positive | Comparative | Superlative | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Predicative | verstandig | verstandiger | (het) verstandigst, (het) verstandigste | |||
| Attributive | Indefinite | Masculine and feminine plural | verstandige | verstandigere | verstandigste | |
| Indefinite singular | verstandig | verstandiger | verstandigst | |||
| Plural | verstandige | verstandigere | verstandigste | |||
| Definite | verstandige | verstandigere | verstandigste | |||
| Partitive | verstandigs | verstandigers | ||||
| Catalan | prudent; raonable |
|---|---|
| Danish | fornuftig |
| English | prudent; reasonable; sensible; judicious; wise |
| Esperanto | prudenta |
| Faeroese | skilagóður; hyggin; rættsiktaður |
| Finnish | älykäs |
| French | prudent; raisonnable; sage |
| German | gescheit; klug; vernünftig; verständig |
| Italian | sensato |
| Latin | prudens |
| Portuguese | judicioso; prudente; sensato |
| Russian | благоразумный |
| Saterland Frisian | klouk; kluftich; finnich; wies; goar |
| Spanish | acertado; escarcha |