| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈbrɑndə(n)/ |
| Trennung | bran·den |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) brand | (ik) brandde |
| (jij) brandt | (jij) brandde |
| (hij) brandt | (hij) brandde |
| (wij) branden | (wij) brandden |
| (jullie) branden | (jullie) brandden |
| (gij) brandt | (gij) branddet |
| (zij) branden | (zij) brandden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) brande | (dat ik) brandde |
| (dat jij) brande | (dat jij) brandde |
| (dat hij) brande | (dat hij) brandde |
| (dat wij) branden | (dat wij) brandden |
| (dat jullie) branden | (dat jullie) brandden |
| (dat gij) brandet | (dat gij) branddet |
| (dat zij) branden | (dat zij) brandden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| brandend, brandende | (hebben) gebrand |
| Afrikaans | brand |
|---|---|
| Dänisch | brænde |
| Deutsch | brennen |
| Englisch | burn; be on fire |
| Esperanto | bruli |
| Färöerisch | brenna |
| Finnisch | palaa |
| Französisch | brûler |
| Griechisch | καίω |
| Hawaiisch | ʻā |
| Italienisch | ardere; bruciare |
| Jiddisch | ברענען |
| Katalanisch | cremar |
| Latein | flagrare; urere; flammare |
| Luxemburgisch | brennen |
| Malaiisch | bakar … membakar; menyala; bakar |
| Norwegisch | brenne |
| Papiamento | kima |
| Polnisch | palić się; spalać |
| Portugiesisch | arder; queimar; queimar‐se |
| Rumänisch | arde |
| Russisch | гореть; жечь |
| Saterfriesisch | baadenje |
| Schottisch Gälisch | loisg |
| Schwedisch | brinna |
| Spanisch | arder; quemarse |
| Sranan | bron |
| Thai | ไหม้ |
| Tschechisch | hořet |
| Türkisch | yanmak |
| Ungarisch | ég; elég; lángol |
| WestFriesisch | baarne; brâne |