Synonyme: strijdig, tegenliggend, tegenstaand, tegenstrijdig, tegenoverliggend
| Wortart | Adjektief |
|---|---|
| Aussprache | /ˈteɣə(ŋ)ɣəstɛlt/ |
| Trennung | te·gen·ge·steld |
| Predikativ | ||||
|---|---|---|---|---|
| Attributiv | Unbestimmt | Männlicher und weiblicher Mehrzahl | tegengestelde | |
| Sächlicher Einzahl | tegengesteld | |||
| Mehrzahl | tegengestelde | |||
| Bestimmt | tegengestelde | |||
| Partitiv | tegengestelds | |||
| Deutsch | widerwärtig; entgegengesetzt; Gegen‐ |
|---|---|
| Englisch | contrary; adverse; opposite |
| Esperanto | kontraŭa |
| Französisch | contradictoire; opposé |
| Isländisch | andstæður; mótstæður |
| Papiamento | kontrali; kontrario |
| Polnisch | przeciwny |
| Saterfriesisch | öäsich; eeuwelch |
| Schwedisch | motsatt |
| Spanisch | adverso |