Synonym: gezamenlijk
| Wortart | Adjektief |
|---|---|
| Aussprache | /ɣəmenˈsxɑpələk/ |
| Trennung | ge·meen·schap·pe·lijk |
| Predikativ | ||||
|---|---|---|---|---|
| Attributiv | Unbestimmt | Männlicher und weiblicher Mehrzahl | gemeenschappelijke | |
| Sächlicher Einzahl | gemeenschappelijk | |||
| Mehrzahl | gemeenschappelijke | |||
| Bestimmt | gemeenschappelijke | |||
| Partitiv | gemeenschappelijks | |||
| Dänisch | fælles |
|---|---|
| Deutsch | gemein; allgemein; gemeinsam; gemeinschaftlich; allegemein; gewöhnlich; allgemein verbreitet; Gemein‐ |
| Englisch | common; communal; mutual |
| Esperanto | komuna |
| Färöerisch | felags |
| Finnisch | yhteinen |
| Französisch | commun |
| Isländisch | sameiginlegur |
| Italienisch | comune |
| Katalanisch | comú |
| Latein | communis |
| Norwegisch | felles |
| Papiamento | komun |
| Polnisch | wspólny; pospolity |
| Portugiesisch | comum |
| Saterfriesisch | gemeen; algemeen; gemeensoam; gemeenskuppelk |
| Schwedisch | gemensam |
| Spanisch | común |
| Tschechisch | společný |