Synonyme: bevoegd, deskundig, vakkundig, zaakkundig
| Wortart | Adjektief |
|---|
| Aussprache | /kɔmpəˈtɛnt/, /kɔmpeˈtɛnt/ |
|---|
| Trennung | com·pe·tent |
|---|
Komparation
| Positive | competent |
|---|
| Komparativ | competenter |
|---|
| Superlativ | competentst |
|---|
Deklination
| | Positive | Komparativ | Superlativ |
|---|
| Predikativ | competent | competenter | (het) competentst, (het) competentste |
|---|
| Attributiv | Unbestimmt | Männlicher und weiblicher Mehrzahl | competente | competentere | competentste |
|---|
| Sächlicher Einzahl | competent | competenter | competentst |
|---|
| Mehrzahl | competente | competentere | competentste |
|---|
| Bestimmt | competente | competentere | competentste |
|---|
| Partitiv | competents | competenters | |
|---|
Ik hoop net zo competent te worden als mijn vader.
Dat admiraal Nagumo aan de meeste hiervan schuldig was, rechtvaardigt niet de conclusie dat hij minder competent was dan de andere bevelhebbers.
Beiden worden geacht competent te zijn.