| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈkɛfə(n)/ |
| Trennung | kef·fen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kef | (ik) kefte |
| (jij) keft | (jij) kefte |
| (hij) keft | (hij) kefte |
| (wij) keffen | (wij) keften |
| (jullie) keffen | (jullie) keften |
| (gij) keft | (gij) keftet |
| (zij) keffen | (zij) keften |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) keffe | (dat ik) kefte |
| (dat jij) keffe | (dat jij) kefte |
| (dat hij) keffe | (dat hij) kefte |
| (dat wij) keffen | (dat wij) keften |
| (dat jullie) keffen | (dat jullie) keften |
| (dat gij) keffet | (dat gij) keftet |
| (dat zij) keffen | (dat zij) keften |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| kef | keft |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| keffend, keffende | (hebben) gekeft |
| Englisch | yap |
|---|---|
| Esperanto | bojeti |
| Portugiesisch | ganir |
| Schwedisch | bjäbba; gläfsa |
| WestFriesisch | keffe |