| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈblɵfə(n)/ |
| Trennung | bluf·fen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) bluf | (ik) blufte |
| (jij) bluft | (jij) blufte |
| (hij) bluft | (hij) blufte |
| (wij) bluffen | (wij) bluften |
| (jullie) bluffen | (jullie) bluften |
| (gij) bluft | (gij) bluftet |
| (zij) bluffen | (zij) bluften |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) bluffe | (dat ik) blufte |
| (dat jij) bluffe | (dat jij) blufte |
| (dat hij) bluffe | (dat hij) blufte |
| (dat wij) bluffen | (dat wij) bluften |
| (dat jullie) bluffen | (dat jullie) bluften |
| (dat gij) bluffet | (dat gij) bluftet |
| (dat zij) bluffen | (dat zij) bluften |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| bluf | bluft |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| bluffend, bluffende | (hebben) gebluft |
| Deutsch | blüffen; täuschen; bluffen; verblüffen |
|---|---|
| Englisch | bluff |
| Esperanto | blufi |
| Färöerisch | lumpa |
| Französisch | bluffer |
| Katalanisch | engalipar faronejant |
| Portugiesisch | blefar |
| Spanisch | embaucar |