Synonym: kortaf
| Wortart | Adjektief |
|---|---|
| Aussprache | /ɑpˈrɵpt/ |
| Trennung | ab·rupt |
| Positive | abrupt |
|---|---|
| Komparativ | abrupter |
| Superlativ | abruptst |
| Positive | Komparativ | Superlativ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Predikativ | abrupt | abrupter | (het) abruptst, (het) abruptste | |||
| Attributiv | Unbestimmt | Männlicher und weiblicher Mehrzahl | abrupte | abruptere | abruptste | |
| Sächlicher Einzahl | abrupt | abrupter | abruptst | |||
| Mehrzahl | abrupte | abruptere | abruptste | |||
| Bestimmt | abrupte | abruptere | abruptste | |||
| Partitiv | abrupts | abrupters | ||||
| Deutsch | schroff; zerklüftet; abrupt; jäh; zusammenhanglos; unvermutet; plötzlich; unvorbereitet |
|---|---|
| Englisch | abrupt |
| Esperanto | abrupta |
| Französisch | abrupt; soudain; brusque; brusqué; sec; cassant; raide; heurté; saccadé |
| Isländisch | skyndilegur |
| Katalanisch | abrupte; brusc |
| Papiamento | abrupto |
| Portugiesisch | abrupto; brusco; inesperado |
| Saterfriesisch | ourieten; skrof |
| Spanisch | abrupto |
| Ungarisch | hirtelen |
| WestFriesisch | hommels ôfbrutsen; abrupt |