Synonym: kiemen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɔntˈkimə(n)/ |
| Trennung | ont·kie·men |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (hij) ontkiemt | (hij) ontkiemde |
| (zij) ontkiemen | (zij) ontkiemden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat hij) ontkieme | (dat hij) ontkiemde |
| (dat zij) ontkiemen | (dat zij) ontkiemden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ontkiemend, ontkiemende | (zijn) ontkiemd |
| Deutsch | ausschlagen; keimen; sprießen; sprossen |
|---|---|
| Englisch | germinate |
| Esperanto | ĝermi |
| Färöerisch | næla |
| Französisch | germer |
| Latein | germinare |
| Portugiesisch | brotar; germinar |
| Saterfriesisch | uutslo; kiene; kienje; spruutje |