Synonym: ontkiemen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈkimə(n)/ |
| Trennung | kie·men |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kiem | (ik) kiemde |
| (jij) kiemt | (jij) kiemde |
| (hij) kiemt | (hij) kiemde |
| (wij) kiemen | (wij) kiemden |
| (jullie) kiemen | (jullie) kiemden |
| (gij) kiemt | (gij) kiemdet |
| (zij) kiemen | (zij) kiemden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) kieme | (dat ik) kiemde |
| (dat jij) kieme | (dat jij) kiemde |
| (dat hij) kieme | (dat hij) kiemde |
| (dat wij) kiemen | (dat wij) kiemden |
| (dat jullie) kiemen | (dat jullie) kiemden |
| (dat gij) kiemet | (dat gij) kiemdet |
| (dat zij) kiemen | (dat zij) kiemden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| kiemend, kiemende | (zijn) gekiemd |
| Deutsch | ausschlagen; keimen; sprießen; sprossen |
|---|---|
| Englisch | germinate |
| Esperanto | ĝermi |
| Färöerisch | næla |
| Französisch | germer |
| Latein | germinare |
| Portugiesisch | brotar; germinar |
| Saterfriesisch | uutslo; kiene; kienje; spruutje |