| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈklœʏ̯və(n)/ |
| Trennung | klui·ven |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kluif | (ik) kloof |
| (jij) kluift | (jij) kloof |
| (hij) kluift | (hij) kloof |
| (wij) kluiven op | (wij) kloven |
| (jullie) kluiven op | (jullie) kloven |
| (gij) kluift | (gij) kloofdet |
| (zij) kluiven op | (zij) kloven |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) kluive | (dat ik) kloofde |
| (dat jij) kluive | (dat jij) kloofde |
| (dat hij) kluive | (dat hij) kloofde |
| (dat wij) kluiven op | (dat wij) kloofden |
| (dat jullie) kluiven op | (dat jullie) kloofden |
| (dat gij) kluiven ot | (dat gij) kloofdet |
| (dat zij) kluiven op | (dat zij) kloofden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| kluif | kluift |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| kluiven opd, kluiven opde | (hebben) gekloven |