| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈketənə(n)/ |
| Trennung | ke·te·nen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) keten | (ik) ketende |
| (jij) ketent | (jij) ketende |
| (hij) ketent | (hij) ketende |
| (wij) ketenen | (wij) ketenden |
| (jullie) ketenen | (jullie) ketenden |
| (gij) ketent | (gij) ketendet |
| (zij) ketenen | (zij) ketenden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) ketene | (dat ik) ketende |
| (dat jij) ketene | (dat jij) ketende |
| (dat hij) ketene | (dat hij) ketende |
| (dat wij) ketenen | (dat wij) ketenden |
| (dat jullie) ketenen | (dat jullie) ketenden |
| (dat gij) ketenet | (dat gij) ketendet |
| (dat zij) ketenen | (dat zij) ketenden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| keten | ketent |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ketenend, ketenende | (hebben) geketend |
| Deutsch | anketten; an die Kette legen; mit einer Kette befestigen; ketten |
|---|---|
| Englisch | chain |
| Esperanto | ĉeni |
| Portugiesisch | acorrentar; prender com corrente |
| Schwedisch | kedja |