| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈkrɔŋkələ(n)/ |
| Trennung | kron·ke·len |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kronkel | (ik) kronkelde |
| (jij) kronkelt | (jij) kronkelde |
| (hij) kronkelt | (hij) kronkelde |
| (wij) kronkelen | (wij) kronkelden |
| (jullie) kronkelen | (jullie) kronkelden |
| (gij) kronkelt | (gij) kronkeldet |
| (zij) kronkelen | (zij) kronkelden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) kronkele | (dat ik) kronkelde |
| (dat jij) kronkele | (dat jij) kronkelde |
| (dat hij) kronkele | (dat hij) kronkelde |
| (dat wij) kronkelen | (dat wij) kronkelden |
| (dat jullie) kronkelen | (dat jullie) kronkelden |
| (dat gij) kronkelet | (dat gij) kronkeldet |
| (dat zij) kronkelen | (dat zij) kronkelden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| kronkel | kronkelt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| kronkelend, kronkelende | (hebben) gekronkeld |
| Englisch | twist; wind |
|---|---|
| Esperanto | volviĝi |
| Portugiesisch | enrolar‐se |