| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɔpsxɔrtə(n)/ |
| Trennung | op·schor·ten |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) schort op | (ik) schortte op |
| (jij) schort op | (jij) schortte op |
| (hij) schort op | (hij) schortte op |
| (wij) schorten op | (wij) schortten op |
| (jullie) schorten op | (jullie) schortten op |
| (gij) schort op | (gij) schorttet op |
| (zij) schorten op | (zij) schortten op |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) opschorte | (dat ik) opschortte |
| (dat jij) opschorte | (dat jij) opschortte |
| (dat hij) opschorte | (dat hij) opschortte |
| (dat wij) opschorten | (dat wij) opschortten |
| (dat jullie) opschorten | (dat jullie) opschortten |
| (dat gij) opschortet | (dat gij) opschorttet |
| (dat zij) opschorten | (dat zij) opschortten |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| schort op | schort op |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| opschortend, opschortende | (hebben) opgeschort |
| Afrikaans | opskort |
|---|---|
| Englisch | postpone; suspend |
| Esperanto | suspendi |
| Französisch | suspendre |
| Portugiesisch | suspender |