| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɔpspœʏ̯tə(n)/ |
| Trennung | op·spui·ten |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) spuit op | (ik) spoot op |
| (jij) spuit op | (jij) spoot op |
| (hij) spuit op | (hij) spoot op |
| (wij) spuiten op | (wij) spoten op |
| (jullie) spuiten op | (jullie) spoten op |
| (gij) spuit op | (gij) spoot op |
| (zij) spuiten op | (zij) spoten op |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) opspuite | (dat ik) opspoote |
| (dat jij) opspuite | (dat jij) opspoote |
| (dat hij) opspuite | (dat hij) opspoote |
| (dat wij) opspuiten | (dat wij) opspooten |
| (dat jullie) opspuiten | (dat jullie) opspooten |
| (dat gij) opspuitet | (dat gij) opspootet |
| (dat zij) opspuiten | (dat zij) opspooten |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| spuit op | spuit op |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| opspuitend, opspuitende | (hebben) opgespoten |
| Esperanto | suprenŝpruci |
|---|