Synonym: spugen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈspyu̯ə(n)/ |
| Trennung | spu·wen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) spuw | (ik) spuwde |
| (jij) spuwt | (jij) spuwde |
| (hij) spuwt | (hij) spuwde |
| (wij) spuwen | (wij) spuwden |
| (jullie) spuwen | (jullie) spuwden |
| (gij) spuwt | (gij) spuwdet |
| (zij) spuwen | (zij) spuwden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) spuwe | (dat ik) spuwde |
| (dat jij) spuwe | (dat jij) spuwde |
| (dat hij) spuwe | (dat hij) spuwde |
| (dat wij) spuwen | (dat wij) spuwden |
| (dat jullie) spuwen | (dat jullie) spuwden |
| (dat gij) spuwet | (dat gij) spuwdet |
| (dat zij) spuwen | (dat zij) spuwden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| spuw | spuwt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| spuwend, spuwende | (hebben) gespuwd |
| Dänisch | spytte |
|---|---|
| Deutsch | speien; ausspeien; auswerfen; spucken |
| Englisch | spit |
| Esperanto | sputi |
| Französisch | cracher; jeter; vomir |
| Saterfriesisch | späie; uutspäie; sputterje |
| Spanisch | escupir; esputar; expectorar |