| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɦɪkə(n)/ |
| Trennung | hik·ken |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) hik | (ik) hikte |
| (jij) hikt | (jij) hikte |
| (hij) hikt | (hij) hikte |
| (wij) hikken | (wij) hikten |
| (jullie) hikken | (jullie) hikten |
| (gij) hikt | (gij) hiktet |
| (zij) hikken | (zij) hikten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) hikke | (dat ik) hikte |
| (dat jij) hikke | (dat jij) hikte |
| (dat hij) hikke | (dat hij) hikte |
| (dat wij) hikken | (dat wij) hikten |
| (dat jullie) hikken | (dat jullie) hikten |
| (dat gij) hikket | (dat gij) hiktet |
| (dat zij) hikken | (dat zij) hikten |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| hikkend, hikkende | (hebben) gehikt |
| Dänisch | nulke |
|---|---|
| Deutsch | schluchzen |
| Englisch | hiccup |
| Esperanto | singulti |
| Färöerisch | hista |
| Französisch | avoir le hoquet; hoqueter |
| Katalanisch | singlotar |
| Papiamento | hik |
| Portugiesisch | soluçar |
| Saterfriesisch | rukhoalsje |
| Schwedisch | hicka |
| Türkisch | hiçkırıkmak |
| WestFriesisch | hikje |