| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /bəˈleɣərə(n)/ |
| Trennung | be·le·ge·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) beleger | (ik) belegerde |
| (jij) belegert | (jij) belegerde |
| (hij) belegert | (hij) belegerde |
| (wij) belegeren | (wij) belegerden |
| (jullie) belegeren | (jullie) belegerden |
| (gij) belegert | (gij) belegerdet |
| (zij) belegeren | (zij) belegerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) belegere | (dat ik) belegerde |
| (dat jij) belegere | (dat jij) belegerde |
| (dat hij) belegere | (dat hij) belegerde |
| (dat wij) belegeren | (dat wij) belegerden |
| (dat jullie) belegeren | (dat jullie) belegerden |
| (dat gij) belegeret | (dat gij) belegerdet |
| (dat zij) belegeren | (dat zij) belegerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| beleger | belegert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| belegerend, belegerende | (hebben) belegerd |
| Deutsch | belagern |
|---|---|
| Englisch | besiege; beleaguer |
| Esperanto | sieĝi |
| Färöerisch | kringseta |
| Französisch | assiéger |
| Italienisch | assediare; cingere d’assedio |
| Portugiesisch | assediar; cercar; sitiar |
| Saterfriesisch | beleegerje |
| Schwedisch | belägra |
| Spanisch | asediar; sitiar |
| Tschechisch | obléhat |
| WestFriesisch | belegerje |