Synonyme: breken, afbreken, uitraken, stukgaan
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈknɑpə(n)/ |
| Trennung | knap·pen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (hij) knakt | (hij) knakte |
| (zij) knappen | (zij) knakten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat hij) knappe | (dat hij) knakte |
| (dat zij) knappen | (dat zij) knakten |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| knappend, knappende | (zijn) geknakt |
| Afrikaans | opbreek; breek |
|---|---|
| Dänisch | brække |
| Deutsch | brechen |
| Englisch | crack |
| Esperanto | rompiĝi |
| Italienisch | rompersi |
| Luxemburgisch | briechen |
| Malaiisch | pecah |
| Papiamento | kibra |
| Portugiesisch | partir‐se |
| Saterfriesisch | breeke |
| Schwedisch | bryta |
| Thai | แตก |
| WestFriesisch | brekke |