Synonyme: knakken, zwikken
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) knik | (ik) knikte |
| (jij) knikt | (jij) knikte |
| (hij) knikt | (hij) knikte |
| (wij) knikken | (wij) knikten |
| (jullie) knikken | (jullie) knikten |
| (gij) knikt | (gij) kniktet |
| (zij) knikken | (zij) knikten |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) knikke | (dat ik) knikte |
| (dat jij) knikke | (dat jij) knikte |
| (dat hij) knikke | (dat hij) knikte |
| (dat wij) knikken | (dat wij) knikten |
| (dat jullie) knikken | (dat jullie) knikten |
| (dat gij) knikket | (dat gij) kniktet |
| (dat zij) knikken | (dat zij) knikten |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| knik | knikt |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| knikkend, knikkende | (hebben) geknikt |