Synonyme: knikken, zwikken
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) knak | (ik) knakte |
| (jij) knak | (jij) knakte |
| (hij) knak | (hij) knakte |
| (wij) knakken | (wij) knakten |
| (jullie) knakken | (jullie) knakten |
| (gij) knak | (gij) knaktet |
| (zij) knakken | (zij) knakten |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) knakke | (dat ik) knakte |
| (dat jij) knakke | (dat jij) knakte |
| (dat hij) knakke | (dat hij) knakte |
| (dat wij) knakken | (dat wij) knakten |
| (dat jullie) knakken | (dat jullie) knakten |
| (dat gij) knakket | (dat gij) knaktet |
| (dat zij) knakken | (dat zij) knakten |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| knakkend, knakkende | (zijn) geknakt |