| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /redəˈnerə(n)/ |
| Trennung | re·de·ne·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) redeneer | (ik) redeneerde |
| (jij) redeneert | (jij) redeneerde |
| (hij) redeneert | (hij) redeneerde |
| (wij) redeneren | (wij) redeneerden |
| (jullie) redeneren | (jullie) redeneerden |
| (gij) redeneert | (gij) redeneerdet |
| (zij) redeneren | (zij) redeneerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) redenere | (dat ik) redeneerde |
| (dat jij) redenere | (dat jij) redeneerde |
| (dat hij) redenere | (dat hij) redeneerde |
| (dat wij) redeneren | (dat wij) redeneerden |
| (dat jullie) redeneren | (dat jullie) redeneerden |
| (dat gij) redeneret | (dat gij) redeneerdet |
| (dat zij) redeneren | (dat zij) redeneerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| redeneer | redeneert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| redenerend, redenerende | (hebben) geredeneerd |
| Deutsch | räsonieren; schließen; urteilen |
|---|---|
| Englisch | reason |
| Esperanto | rezoni |
| Färöerisch | hugsa |
| Französisch | raisonner |
| Katalanisch | raonar |
| Spanisch | razonar |