Synonyme: omkeren, omvergooien, ten val brengen, omkiepen, omkieperen, omkantelen, omrollen, ondersteboven keren, omdraaien
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ˈkɑntələ(n)/ |
|---|
| Trennung | kan·te·len |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) kantel | (ik) kantelde |
| (jij) kantelt | (jij) kantelde |
| (hij) kantelt | (hij) kantelde |
| (wij) kantelen | (wij) kantelden |
| (jullie) kantelen | (jullie) kantelden |
| (gij) kantelt | (gij) kanteldet |
| (zij) kantelen | (zij) kantelden |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) kantele | (dat ik) kantelde |
| (dat jij) kantele | (dat jij) kantelde |
| (dat hij) kantele | (dat hij) kantelde |
| (dat wij) kantelen | (dat wij) kantelden |
| (dat jullie) kantelen | (dat jullie) kantelden |
| (dat gij) kantelet | (dat gij) kanteldet |
| (dat zij) kantelen | (dat zij) kantelden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| kantel | kantelt |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| kantelend, kantelende | (hebben) gekanteld |