Synonym: ontzenuwen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ʋeːrˈlɛɣə(n)/ |
| Trennung | weer·leg·gen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) weerleg | (ik) weerlegde |
| (jij) weerlegt | (jij) weerlegde |
| (hij) weerlegt | (hij) weerlegde |
| (wij) weerleggen | (wij) weerlegden |
| (jullie) weerleggen | (jullie) weerlegden |
| (gij) weerlegt | (gij) weerlegdet |
| (zij) weerleggen | (zij) weerlegden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) weerlegge | (dat ik) weerlegde |
| (dat jij) weerlegge | (dat jij) weerlegde |
| (dat hij) weerlegge | (dat hij) weerlegde |
| (dat wij) weerleggen | (dat wij) weerlegden |
| (dat jullie) weerleggen | (dat jullie) weerlegden |
| (dat gij) weerlegget | (dat gij) weerlegdet |
| (dat zij) weerleggen | (dat zij) weerlegden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| weerleg | weerlegt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| weerleggend, weerleggende | (hebben) weerlegd |
| Deutsch | refutieren; widerlegen; wiederlegen; hinterlegen |
|---|---|
| Englisch | refute; rebut |
| Esperanto | refuti |
| Färöerisch | mótprógva |
| Französisch | rejeter; réfuter |
| Portugiesisch | refutar |
| Saterfriesisch | wierlääse |
| Spanisch | refutar |
| Tschechisch | vyvrátit |