Synonym: weerleggen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɔntˈsenyu̯ə(n)/ |
| Trennung | ont·ze·nu·wen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) ontzenuw | (ik) ontzenuwde |
| (jij) ontzenuwt | (jij) ontzenuwde |
| (hij) ontzenuwt | (hij) ontzenuwde |
| (wij) ontzenuwen | (wij) ontzenuwden |
| (jullie) ontzenuwen | (jullie) ontzenuwden |
| (gij) ontzenuwt | (gij) ontzenuwdet |
| (zij) ontzenuwen | (zij) ontzenuwden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) ontzenuwe | (dat ik) ontzenuwde |
| (dat jij) ontzenuwe | (dat jij) ontzenuwde |
| (dat hij) ontzenuwe | (dat hij) ontzenuwde |
| (dat wij) ontzenuwen | (dat wij) ontzenuwden |
| (dat jullie) ontzenuwen | (dat jullie) ontzenuwden |
| (dat gij) ontzenuwet | (dat gij) ontzenuwdet |
| (dat zij) ontzenuwen | (dat zij) ontzenuwden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| ontzenuw | ontzenuwt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ontzenuwend, ontzenuwende | (hebben) ontzenuwd |
| Deutsch | refutieren; widerlegen; wiederlegen; hinterlegen |
|---|---|
| Englisch | refute |
| Esperanto | refuti |
| Färöerisch | mótprógva |
| Französisch | rejeter; réfuter |
| Portugiesisch | refutar |
| Saterfriesisch | wierlääse |
| Spanisch | refutar |
| Tschechisch | vyvrátit |