| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈbrekə(n)/ |
| Trennung | bre·ken |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) breek | (ik) brak |
| (jij) breekt | (jij) brak |
| (hij) breekt | (hij) brak |
| (wij) breken | (wij) braken |
| (jullie) breken | (jullie) braken |
| (gij) breekt | (gij) braakt |
| (zij) breken | (zij) braken |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) breke | (dat ik) brake |
| (dat jij) breke | (dat jij) brake |
| (dat hij) breke | (dat hij) brake |
| (dat wij) breken | (dat wij) braken |
| (dat jullie) breken | (dat jullie) braken |
| (dat gij) breket | (dat gij) braket |
| (dat zij) breken | (dat zij) braken |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| brekend, brekende | (zijn) gebroken |
| Englisch | refract |
|---|---|
| Esperanto | refraktiĝi |
| Spanisch | refractarse |
| WestFriesisch | brekke |