| Wortart | reflexives Verb |
|---|---|
| Trennung | zich sche·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) scheer mij | (ik) schoor mij |
| (jij) scheert je | (jij) schoor je |
| (hij) scheert zich | (hij) schoor zich |
| (wij) scheren ons | (wij) schoren ons |
| (jullie) scheren ons | (jullie) schoren ons |
| (gij) scheert u | (gij) schoort u |
| (zij) scheren zich | (zij) schoren zich |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) mij schere | (dat ik) mij schore |
| (dat jij) je schere | (dat jij) je schore |
| (dat hij) zich schere | (dat hij) zich schore |
| (dat wij) ons scheren | (dat wij) ons schoren |
| (dat jullie) ons scheren | (dat jullie) ons schoren |
| (dat gij) u scheret | (dat gij) u schoret |
| (dat zij) zich scheren | (dat zij) zich schoren |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| scheer je | scheert je |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| zich scherend, zich scherende | (hebben) zich geschoren |