| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈandyu̯ən/ |
| Trennung | aan·du·wen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) duw aan | (ik) duwde aan |
| (jij) duwt aan | (jij) duwde aan |
| (hij) duwt aan | (hij) duwde aan |
| (wij) duwen aan | (wij) duwden aan |
| (jullie) duwen aan | (jullie) duwden aan |
| (gij) duwt aan | (gij) duwdet aan |
| (zij) duwen aan | (zij) duwden aan |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) aanduwe | (dat ik) aanduwde |
| (dat jij) aanduwe | (dat jij) aanduwde |
| (dat hij) aanduwe | (dat hij) aanduwde |
| (dat wij) aanduwen | (dat wij) aanduwden |
| (dat jullie) aanduwen | (dat jullie) aanduwden |
| (dat gij) aanduwet | (dat gij) aanduwdet |
| (dat zij) aanduwen | (dat zij) aanduwden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| duw aan | duwt aan |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| aanduwend, aanduwende | (hebben) aangeduwd |
| Englisch | push; push start |
|---|---|
| Esperanto | puŝekfunkciigi |
| Französisch | pousser |
| WestFriesisch | oanfiere; oantriuwe |