Synonym: bestraffen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈstrɑfə(n)/ |
| Trennung | straf·fen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) straf | (ik) strafte |
| (jij) straft | (jij) strafte |
| (hij) straft | (hij) strafte |
| (wij) straffen | (wij) straften |
| (jullie) straffen | (jullie) straften |
| (gij) straft | (gij) straftet |
| (zij) straffen | (zij) straften |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) straffe | (dat ik) strafte |
| (dat jij) straffe | (dat jij) strafte |
| (dat hij) straffe | (dat hij) strafte |
| (dat wij) straffen | (dat wij) straften |
| (dat jullie) straffen | (dat jullie) straften |
| (dat gij) straffet | (dat gij) straftet |
| (dat zij) straffen | (dat zij) straften |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| straf | straft |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| straffend, straffende | (hebben) gestraft |
| Afrikaans | straf |
|---|---|
| Albanisch | dënoj |
| Dänisch | straffe |
| Deutsch | ahnden; strafen; bestrafen; züchtigen |
| Englisch | punish; penalize |
| Esperanto | puni |
| Färöerisch | revsa |
| Finnisch | rangaista |
| Französisch | punir |
| Italienisch | castigare; punire |
| Katalanisch | castigar; punir |
| Latein | plectere; punire |
| Malaiisch | menghukum |
| Papiamento | kastigá |
| Polnisch | karać |
| Portugiesisch | castigar; punir |
| Saterfriesisch | stroafje; bestroafje |
| Schwedisch | bestraffa; näpsa; straffa |
| Spanisch | castigar |
| Suaheli | ‐adhibisha; ‐adhibu |
| Tschechisch | trestat |
| WestFriesisch | bestraffe; straffe |