| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɑfkɵnə(n)/ |
| Trennung | af·kun·nen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kan af | (ik) kon af |
| (jij) kan af, kunt af | (jij) kon af |
| (hij) kan af | (hij) kon af |
| (wij) kunnen af | (wij) konden af |
| (jullie) kunnen af | (jullie) konden af |
| (gij) kunt af | (gij) kondt af |
| (zij) kunnen af | (zij) konden af |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) afkunne | (dat ik) afkonne |
| (dat jij) afkunne | (dat jij) afkonne |
| (dat hij) afkunne | (dat hij) afkonne |
| (dat wij) afkunnen | (dat wij) afkonnen |
| (dat jullie) afkunnen | (dat jullie) afkonnen |
| (dat gij) afkunnet | (dat gij) afkonnet |
| (dat zij) afkunnen | (dat zij) afkonnen |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| afkunnend, afkunnende | (hebben) afgekund |
| Englisch | be able to handle; be able to cope with |
|---|---|
| Esperanto | povi tutfari |