Synonym: opkunnen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɔpkrɛɪɣə(n)/ |
| Trennung | op·krij·gen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) krijg op | (ik) kreeg op |
| (jij) krijgt op | (jij) kreeg op |
| (hij) krijgt op | (hij) kreeg op |
| (wij) krijgen op | (wij) kregen op |
| (jullie) krijgen op | (jullie) kregen op |
| (gij) krijgt op | (gij) kreegt op |
| (zij) krijgen op | (zij) kregen op |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) opkrijge | (dat ik) opkrege |
| (dat jij) opkrijge | (dat jij) opkrege |
| (dat hij) opkrijge | (dat hij) opkrege |
| (dat wij) opkrijgen | (dat wij) opkregen |
| (dat jullie) opkrijgen | (dat jullie) opkregen |
| (dat gij) opkrijget | (dat gij) opkreget |
| (dat zij) opkrijgen | (dat zij) opkregen |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| opkrijgend, opkrijgende | (hebben) opgekregen |
| Esperanto | povi formanĝi |
|---|